14Aralık2017

MAKALELER TARİH Eski Arapça Kaynaklarda Türkler - Sayfa 17

Eski Arapça Kaynaklarda Türkler - Sayfa 17

FacebookTwitterGoogle bookmarkMyspace bookmarkDel.icio.usDigg
Kullanıcı Değerlendirmesi: / 1
ZayıfEn iyi 
Makale İçeriği
Eski Arapça Kaynaklarda Türkler
Sayfa 2
Sayfa 3
Sayfa 4
Sayfa 5
Sayfa 6
Sayfa 7
Sayfa 8
Sayfa 9
Sayfa 10
Sayfa 11
Sayfa 12
Sayfa 13
Sayfa 14
Sayfa 15
Sayfa 16
Sayfa 17
Sayfa 18
Sayfa 19
Sayfa 20
Sayfa 21
Sayfa 22
Sayfa 23
Sayfa 24
Sayfa 25
Tüm Sayfalar

7 Taberi, Tarihu'l-umem ve'l-muluk, Dâru'l-Kutubi'l-İlmiyye, Beyrut 1407, 1. Bsk. I, 124, 129, 130.; Batılı bazı kaynaklar Tevrat'ta adı geçen Yâfes'in torunu Togharma''nın Türklerin atası olduğunu belirmektedir. Bkz. J. V. Hammer'den naklen MEB. İslâm Ansiklopedisi, XII, -2, 142. Tevrat'taki konu ile ilgili yerler için bkz. Tekvin 5/32, 6/10, 7/13, 10/1.

8 el-Kurtûbî, Muhammed b. Ahmed Ebî Bekr., el-Cami li ahkâmi'l-Kur'ân, Dâru'ş-Şa'b, Kahire 1372, XI, 58.

9 Tur ve Turâ lafzının etimolojisi ve Türk adının bu lafızdan türediğine dair Arapça kaynaklar için bkz. el-Hamevî, Yakut b. Abdullah. Mu'cemu'l-Buldân, Dâru'l-Fikr, Beyrut trs., IV, 47; Taberî, Muhammed b. Cerîr., Tarihu'l-umem ve'l-Muluk, Dâru'l-Kutubi'l-İlmiyye, Beyrut 1407, I, 30-131, 227­228, 269, el-Makdisî, Mutahhar b. Tâhir., el-Bid'u ve't-Târih, Mektebetü's-Sekafati'd-Diniyye, Kahire trs. III, 146; eş-Şeybânî, Muhammed b. Abdulvâhid, el-Kâmil fi't-Târih, (tah. Ebu'l-Fidâ Abdullah), Dâru'l-Kutubi'l-İlmiyye, Beyrut 1415/1995, I, 127. Z. V. Togan, "Türkler", MEB, İA. XII-2, 142; V. Minorsky, "Turan", MEB, İA. XII-2, 109, 142;.

10 Bu konudaki rivayetler ve Benû Kantûrâ için bkz. İbn Hazm ez-Zâhiri, Cemheratu ensâbi'l-Arab, (nşr. L. Provenal), Kahire 1948, V, 510; İbn anzûr, Lisanu'l-Arab ve Zebîdî, Tacu'l-Arûs, "Kantara" mad; İbn Habib, el-Muhabbar, Haydarabad 1942, s. 394; İbn Hassûl, "Tafdilul-Etrâk ala sâiri'l-ecnâd", (çev. Z. V. Togan) Belleten, IV, Ankara sy. 13 (1940) ilavesi, s. 35-38.

11 İbn Manzûr, Lisanu'l-Arab, ez-Zebîdî, Tacu'l-Arûs, Kantara/Kas mad. İbnu'l-Esîr, en- Nihâye, II, 279-280.

13 Aynî, Umdetu'l-Kâri, VI, 652; Ebû Zekeriyya Muhyiddin Yahya Hüseyin b. Hazm, Tehzîbu'l-esmâ ve'l-lugât, Dâru'l-Fikr, Beyrut 1996. I, 115; el-Munâvî, Muhammed Abdurraûf. Feyzu'l-kadîr şerhi'l-cami'is-sâgîr, Mısır 1356, I, 117. Azimâbâdî, Muhammed Şemsülhak, Avnu'l-ma'bûd şerhi sünen-i Ebi Dâvûd, Dâru'l-Kutubi'l-İlmiyye, Beyrut 1415. XI, 282.

14 İbnu'l-İbrî, el-Muhtasar, Beyrut 1880, s. 23; Benû Kantûra hakkında Türkçe kaynak olarak bkz. İsmail Hami Danişment, Türklerle Hind Avrupalıların Menşe Birliği, İstanbul 1935, I, 150-154.

15 Deylem, İran'ın kuzeyinde Gîlân eyaletinin bir bölümünü teşkil eden, Hazar deniziyle Kazvin arasındaki dağlık bölgenin ve bu bölgede yaşayan kavmin adıdır. Deylem hakkında bkz. Ahmet Ateş, "Deylem", MEB. İslâm Ansiklopedisi, İstanbul 1993, III, 567-572; Tahsin Yazıcı "Deylem",

13 Diyanet İslâm Ansiklopedisi, İstanbul 1994, IX, 263-265. Hazarlar, VI-X. yüzyıllar arasında Karadeniz ile Kafkas dağlarının kuzeyinde ve İdli (Volga) nehri dolaylarında hüküm süren Türk devletinin adıdır. Geniş bilgi için bkz. Z. Velidi Togan, "Hazarlar" MEB. İslâm Ansiklopedisi, İstanbul 1993, V-1, 397­408; Ahmet Taşağil, "Hazarlar", Diyanet İslâm Ansiklopedisi, İstanbul 1998, XVII, 116-119.

16 Taberi, Tarih, I, 127

17 İ İbn Manzûr, Muhammed b. Mukererm, Lisânu'l-Arab, Dâr-Sâdır Beyrut trs, X, 406, İbn Hasul, "Tafdılu'l-Etrak ala sairi'l-ecnad" Belleten, IV, sayı 14-15'e ilave. s. 30-32; el-Muberred, el-Kamil fi'l-edeb, (nşr. Z. Mubarek ve A. Şakir), Kahire 1937, s. 1029.


ARKEOGRAFYA websitesi; Arkeoloji, Sanat Tarihi, Tarih, Filoloji, Antropoloji, Paleontoloji, Mitoloji, Müze ve Arkeoteknik ile ilgili konularda yayın yapar.

ARKEOGRAFYA websitesi, Basın Meslek İlkelerine uymaya söz verir.

ARKEOGRAFYA  ©  Her hakkı saklıdır. Yazı ve fotoğraflar kaynak veya bağlantı verilmesi koşuluyla kullanılabilir.